تاریخ : 17. مرداد 1396 - 11:19   |   کد مطلب: 1835
گزارش مهر مشرق از حضور کاروان خادمان حرم مطهر رضوی در خراسان جنوبی
هوا، هوای زیارت، هوا خراسانی ست
صدای دلنشین کاروان در گوشه و کنار استان به گوش می‌آید و بخشی از سفر این کاروان، غبارروبی از بقاع متبرکه و احترام به مقام شامخ امامزادگانی است که در روزگارهای پیشین به شوق زیارت امام رضا(ع) راهی خراسان شده‌اند

به گزارش مهر مشرق ، دهه کرامت، دهه اول ماه ذی‌العقده است که آغازش با ولادت حضرت فاطمه معصومه(س) و پایانش با ولادت حضرت علی بن موسی‌الرضا(ع) است. دهه‌ای که یادآور لطیف‌ترین علایق، مهر و وفای کم‌نظیر یک خواهر نسبت به مقام معنوی و ولایی برادر است. آنچه دهه کرامت را در ایران، برجسته‌تر نموده، فرهنگ سازی برای گسترش جشن های مبتنی بر آموزه های اسلام با بهره‌گیری از سفر آقا علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) از مدینه به طوس در جهت اجرای امر ولایت بوده است. در راستای این سنت پسندیده قریب به یک دهه است که در این ایام، سفیران رضوی، شمیم حرم حضرت رضا(ع) را در ایران اسلامی پراکنده کرده اند، کسانی که پای آمدن به میعادگاه عاشقان را ندارند یا از تمکن مالی برخوردار نیستند، به خود وعده زیارت می‌دهند؛ آن هم نه زیارتی در صحن و کنار گنبد، بلکه با لمس پرچم گنبد مطهر حرم امام‌شان، زائر حرم معین‌الضعفاء می گردند.

*آغاز حرکت شروع کاروان از نهبندان

 با گذشت چند روز از دهه کرامت، خراسان جنوبی نیز همانند بسیاری از استان‌ها میزبان خدام بارگاه نورانی و ملکوتی امام مهربانی‌هاست. اگر چه فاصله شهر تا بارگاه آقا را می‌توانی طی چند ساعت بپیمایی و دلی سیر زیارت کنی اما هستند مردمانی  در این خطه کویر که هنوز با شنیدن صلوات خاصه حضرت ثامن الحجج(ع) روح و جسمشان ملکوتی شده و قطره‌های اشک زینت بخش گونه‌هایشان می‌گردد. آری چند روزی است که هوای کوچه و پس کوچه‌های استان با اسپند و صلوات معطر گردیده تا آرزومندان و عاشقان آقا علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع)، به عشق حرم، میزبان خدام رضوی شده تا ضمن خوشامدگویی به این سفیران، پرچم سبز آقا را زیارت نمایند.

در اولین روز، کاروان زیارتی زیر سایه خورشید، جنوبی‌ترین شهرستان استان (نهبندان) را مطلع سفرش قرار داد و میهمان کویرنشینان ولایتمدار دیار آسبادها گردید و با حضور در روستاهای بندان، خان شرف، چاهداشی، اسدآباد دل‌های مردم این منطقه را مقیم صحن و سرای حضرت رضا(ع) نمود. میزبانان، با چاووشی خوانی و ذبح گوسفند، بعد معنوی  این سفر را مضاعف کرده و دعای خیرشان را بدرقه راه خدام نمودند، سن و سال نمی شناسد این عاشقی، خردسال، نوجوان، جوان و سالخورده پروانه‌وار به دور خدام می‌گردند و در هر دور، بوسه ای نثار پرچم می‌کنند گویی که دلشان برای پنجره فولاد پر می کشد...

وعده‌گاه زیارت پرچم، در این دیار مسجد جامع بود تا عاشقان حرم از نزدیک تبرک جویی به پرچم سبز رنگ بارگاه ملکوتی امام رئوف داشته باشند، تا در آستانه ولادتش، زیارتی از راه دور نصیب آنها شده باشد و چه زیباست لحظه ای که همه با هم می‌گفتند: «السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا»

*هدف معرفت زایی است

صدای دلنشین کاروان در گوشه و کنار استان به گوش می‌آید و بخشی از سفر این کاروان، غبارروبی از بقاع متبرکه و احترام به مقام شامخ امامزادگانی است که در روزگارهای پیشین به شوق زیارت امام رضا(ع) راهی خراسان شده و چون از ناملایمات روزگار در امان نبوده در این استان به شهادت رسیده و امروز مدفنشان زیارتگاه عاشقانی است که در پیروی از ولایت ثابت قدم هستند. در ادامه سفر، خادمین حرم میهمان نماینده ولی‌فقیه در استان می شوند، حجت‌الاسلام محمدرضا کوثری، مبلغ کاروان در این دیدار با بیان اینکه این کاروان در دهمین سال خود قرار گرفته است گفت:« همزمان با این اقدام عظیم فرهنگی در سراسر ایران، 34 کشور دیگر نیز میزبان خادمان حرم هستند و هدف ما، تنها حمل پرچم نیست بلکه  تقویت روحیه و استمرار ارتباط با ائمه به ویژه امام رضا(ع) و معرفت افزایی از مهم ترین اهداف حرکت این کاروان است.»

آرام آرام به میلاد هشتمین اختر ولایت و شکفتن گلی از بوستان زهرایی نزدیک می‌شویم، فراخوان پنجمین روز کاروان زیارتی زیر سایه خورشید، مردم شهرستان بیرجند را در آرامگاه شهدای باقریه کنار هم جمع نموده تا بار دیگر تجدید میثاقی با مقام شهدا داشته باشند و چه زیبا این لحظه‌ها قرین شده با روز زیارتی آقا امام رضا(ع) و همچنین روزی که بانوان بیرجندی بنا به سنت قدیمی در این مکان جمع شده و با نذورات خود در این مکان مقدس، از این امامزادگان برآورده‌شدن حاجاتشان را می‌طلبند. نیم ساعتی تا ساعت مقرر باقی مانده و من نیز مانند خیل مشتاقان وارد صحن و سرای امامزادگان باقریه می‌شوم، در این عصر تابستانی صحن امامزاده مملو از جمعیتی است که با هدایت خادمین حرم، صفوف منظمی را تشکیل داده‌اند تا به رسم ادب میهمانانشان را خوشامد گویند و با زیارت پرچم بارگاه ملکوتی امام رضا(ع) دلشان را رهین حرم نمایند.

*حاجت شان روا شد

در میان جمعیت در پی سوژه‌ای هستم که از تاخیر یک ساعته خدام حرم مطهر رضوی اطلاع می یابم، با وجود این تاخیر اما هر لحظه بر شمار عاشقان ولایت افزوده می‌شود، ساعت حدود 19 است و در میان جمعیت نظاره‌گر صحنه‌هایی هستم که دل هر عاشقی را شیدا نموده و مجوز خارج شدن از این حالت روحانی را از تو منع می‌کند، با خود می‌گویم به چه اجازه‌ای می‌توانی این اتصال را فسخ نمایی، لذا برای بازگو نمودن از حال و هوای عارفانه و عابدانه این ساعات به قسمت ورودی امامزاده می‌روم، در گوشه‌ای می نشینم تا شاید زمزمه‌های زائران، قلمم را مساعدت نماید تا سطوری را بر برگه‌های خالی دفترم حک نمایم.

در این میان خلوت یکی از زوار در کنجی آرام به یاریم آمد و ساز قلمم را کوک نمود. زائری که آغاز و پایان کلامش تشکر از آقا بود، می‌گفت آقا جان ممنونم که چند سالی است توفیق زیارتت را نصیبم نموده‌ای، از روا شدن حاجاتش می‌گفت از این که با توسل به این امامزادگان مشکلاتش حل  شده و امام‌زادگان را به بهشتی تشبیه کرد که به او آرامش ‌داده و اکنون نیز میزبانی از خدام رضوی که حامل بیرق حرم بودند را برای خود افتخار دیگری می‌دانست و با تعبیری زیبا می‌گفت این زیارت لیاقت می‌خواست که خداوند به واسطه زیارت این امام‌زادگان به او داده بود.

در بین جمعیت، مرد نحیف و میانسالی نیز حضور داشت که حضورش، نگاهم  را به سمت خود جلب نمود، با صدایی پر از درد به آقا سلام میداد و در حالی که در خیالش پنجره فولاد حرم را در آغوش گرفته بود، دانه‌های اشک پهنای صورتش را فراگرفته بود و چه زیبا تشریح می‌کرد حال دلش را و من قاصر از وصف این حال و هوا.

*آرزوی خادمی حرم

در کنجی دیگر با خانم نجات‌پور از انتظامات افتخاری حرم همراه می‌شوم که مدام زائران را با ذکر «یا ضامن آهو» خوش آمد می کند، وقتی می پرسم چند سال شده در این مکان مشغول خدمت است می‌گوید:« غریب به 5 سال است که به صورت نیمه وقت و اکنون یک سال است که به صورت رسمی در این مکان خدمت می‌کنم.» در ادامه می‌گوید: «وقتی مردم خداقوت و التماس دعا می گویند بزرگترین مشکلات به چشم کوچک می‌آید و برکات مادی و معنوی، خستگی را از تن می‌گیرد و به ما روحیه مضاعفی می‌دهد.» از او می پرسم که هر چند مدت توفیق زیارت بارگاه ملکوتی آقا نصیبش می شود؟ و می‌گوید:«چند سالی است که سالی یک بار توفیق زیارت نصیبم شده، اما با دیدن خیل مشتاقان ائمه در این صحن و سرا آرزویم این است که کاش در ماه روزی یک بار افتخار خادمی حرم مطهر امام رضا(ع) حتی در ماه یک ساعت نصیبم می‌شد.»

در این لحظات وصف ناشدنی با مشاهده این صحنه‌ها خود را در کنار ضریح امامزادگان باقریه یافتم که ناگهان صدای صلوات و عطر دانه‌های اسپند، خبر از رسیدن خدام می‌داد، با ورورد کاروان زیر سایه خورشید در صحن امامزاده، فضای معنوی دوچندان شد، سلام و صلوات حاضرین، نشان از اعتقاد و دلبستگی مردم این منطقه به اهل بیت(علیه السلام) و به خصوص امام رئوف بود و استقبال آنان از خدام سندی شد بر این گمان...

*آغاز زندگی مشترک زیر پرچم ضامن آهو

 بعد از تلاوت قرآن و برگزاری آیین خوشامدگویی و سخنرانی و مداحی در وصف امام رضا(ع)، خدام، پرچم متبرک آستان قدس را بر طاق نصرتی که در ورودی حرم قرار داشت جهت زیارت خیل منتظران نصب نمودند و مردم نفر به نفر با خم‌شدن و بوییدن  بیرق سبز، ارادتشان را نشان دادند و پس از آن نیز خدام جهت تبرک، پرچم به داخل ضریح امامزادگان باقریه بردند، و پس از آن با خداحافظی از خیل ملتمسین دعا، راهی دیار برادر بزرگتر امام رئوف، حسین بن موسی‌الکاظم شدند، دیاری که طبق خبرها، این کاروان میهمان سفره نوعروسانی خواهند بود که مشتاقانه منتظرند زندگی مشترکشان را در روز میلاد غریب‌الغربا، امام رضا(ع) و زیر لوای پرچم انیس‌النفوس، فتح‌الباب نمایند تا به برکت این دهه زندگی‌ای سرشار از خیر داشته باشند.

این بود حکایت کاروان زیارتی زیر سایه خورشید در خراسان جنوبی و این نیز حرف دل کمترین؛ به نام آفریدگار عشق و احساس و زیارت، چه زیباست در این روزگار غریب با نیت سلام به غریب‌الغربا در حریم پاک تنی چند از شهدای گلستان امامت، شمیم عطر امام هشتم را با تمام وجود احساس کنی و زمزمه کنی:در این هوا که گرفتست و گاه بارانیست/ هوا، هوای زیارت، هوا خراسانیست.

 

دیدگاه شما

http://ommatevahed.com/