تاریخ : 20. آذر 1396 - 11:15   |   کد مطلب: 1982
در گزارشی به وضعیت کارخانه شمش منیزیم فردوس که قرار بود اولین تولید کننده شمش در ایران و خاورمیانه شود، پرداخته ایم

به گزارش مهر مشرق، دی ماه سال 93 بود که نخستین کارخانه شمش منیزیم خاورمیانه در فردوس با حضور وزیر صنعت، معدن و تجارت مورد بهره برداری قرار گرفت. هرچند عملیات اجرایی این پروژه از سال ۸۹ آغاز شد و قرار بود تا پایان سال ۹۱ به بهره برداری برسد که به دلیل تامین نشدن سرمایه در گردش به ناچار بهره‌برداری کامل از خط تولید به تاخیر افتاد.

 

ظرفیت تولید این کارخانه سالانه شش هزار تن  بود و به عنوان نخستین تولیدکننده شمش منیزیم در ایران و خاورمیانه با هدف بی‌نیاز کردن کشور از واردات منیزیم راه اندازی شده بود. دانش فنی ساخت این کارخانه به صورت ۱۰۰درصد بومی و با استفاده از دانش فنی محققان و مخترعان کشور بوده که با بهره‌برداری کامل از خط تولید برای ۱۷۰ نفر به صورت مستقیم اشتغال ایجاد شد.  مهرماه سال گذشته بود که مدیرعامل شرکت شمش فلز رویال از ارسال نخستین محموله این شرکت به کشورهای اروپایی خبر داد و گفته بود: « می‌کوشیم تا پیش از شهریورماه سال 96 بتوانیم به‌عنوان شرکت بورس به فرابورس وارد شویم.»

 

البته این موضوع محقق نشد چراکه این واحد صنعتی که امید بسیاری به آن بود خردادماه امسال چراغ تولیدش خاموش شد، که عمده دلیل آن بدهی کارخانه و کمبود نقدینگی عنوان شده است. البته مشکل عمده واحد‌های تولیدی کشور کمبود نقدینگی است، که در این بازار رقابت با کالاهای خارجی مشابه، باید از مواد اولیه باکیفیت و ارزان استفاده کنند و علیرغم اینکه حمایت از واحدهای تولیدی، نص صریح قانون است؛ رانت‌هایی وجود دارد که برای برخی، کارها به راحتی انجام می‌شود اما برای واحدهای تولیدی دیگر، مخصوصا در مناطق محروم، دچار مشکل می‌شود.

*کارخانه بدهکار

مدیرعامل شرکت شمش فلز رؤیال قبلا اعلام کرده بود که با عدم حمایت از واحدهای تولیدی، محصول این کارخانه، هر سال ۲ میلیون تومان گران‌تر تولید می‌شود که با این وجود، در سال باعث ایجاد ۱۲ میلیاردتومان خسارت می‌شود. وی هزینه تولید روزانه این واحد تولیدی را ۲۰۰ میلیون تومان عنوان و اظهار کرد: «برای این کارخانه، ۵ میلیاردتومان سرمایه در گردش برای دوره ۲ ماهه تعلق گرفته است که با توجه با هزینه‌های سنگین تولید، این میزان کفاف نمی‌دهد.» آقای کافی، با تأکید براینکه در جذب سرمایه‌گذار، در ابتدا باید ظرفیت‌های خالی استان فعال شود گفت: «وقتی واحدتولیدی با ۳۵ درصد ظرفیت کار می‌‎کند، یعنی اعلام می‌کند با حداقل‌ها خود را زنده نگه داشته است. واحدهای تولیدی، برای توسعه، ظرفیت دارد که باید به داد آن‌ها رسید. وقتی این ظرفیت‌ها فعال شود، اشتغال و صنایع پایین‌دستی و بالادستی آن واحد تولیدی نیز فعال می‌شود. »

این واحد تولیدی تاکنون ۱۵٫۵میلیون یورو تسهیلات ارزی از بانک صنعت‌ومعدن و حدود ۱۰۷ میلیارد ریال تسهیلات ریالی از بانک‌های صنعت و معدن، صادرات، ملی و مهر اقتصاد دریافت کرده که از این مبلغ ۱۵٫۵میلیون یورو تسهیلات ارزی و ۷۸ میلیارد ریال تسهیلات ریالی هنوز به بانک‌های عامل بدهکار است  همچنین مدیرعامل کارخانه شمش منیزیم فردوس 25 تیرماه سال جاری، میزان بدهی این کارخانه به شرکت‌های خدمات‌رسان آب، برق و گاز را 700 میلیون تومان، بدهی به بانک‌های عامل را 8 میلیارد و 200 میلیون تومان و بدهی به کارگران را 800 میلیون‌تومان اعلام کرد. که همین عوامل باعث ایجاد چالش‌های کارگری و مواجه‌شدن مسئولان این واحد تولیدی برای تسویه حساب تسهیلات دریافتی شده است.

*حقوق کارگران روی هوا!

این واحد صنعتی بیش از 5 ماه است که چراغ تولید آن خاموش شده و کارگران آن به دلیل حقوق معوق خود بارها اقدام به تجمع کرده اند اما نتیجه نگرفته و به حقوق خود نرسیده اند. البته با وجود تاخیر در پرداخت حقوق کارگران، هیچ گاه دست از کار نکشیدند، اما نیمه های خردادماه سال جاری مواد اولیه کارخانه تمام شد و کارفرما به دلیل شرایط نامناسب اقتصادی  خط تولید را تعطیل کرد.

 

 

پس از این بود که محمد مهدی مروج الشریعه در سفری که به شهرستان فردوس داشت، بر اهمیت تشخیص اولویتها و استفاده هوشمندانه و بهینه از وقت و منابع موجود تاکید کرد و گفت: «کارگروه اشتغال و تولید باید هوشمندانه عمل کند و مشکلات کارخانه شمش منیزیم باید در همان ابتدای کار با هزینه های به مراتب کمتر رفع می شد و نباید کار به اینجا می کشید. چرا باید سرمایه گذار را دلسرد کنیم؟ باید بدانیم چه کسانی در تولید اشتغال و رونق اقتصادی تاثیرگذارند. باید قدر سرمایه گذاران و گردشگران را بدانیم.»

*از مدیر کارخانه تا مسئول به فکر تولید نیستند

یکی از کارگران کارخانه در گفتگو با مهرمشرق گفت:«سه سال در کارخانه منیزیم کار کردم ، از مهرماه سال گذشته به کارگران حقوق پرداخته نشد. شاید به این دلیل حقوق کارگران را نمی دادند که غنیمت می شمردند و شرکت پول داشت و در جای دیگر سرمایه گذاری می کرد زمینی خریداری کردند که بیش از یک میلیارد تومان ارزش دارد که هم اکنون می خواهند بفروش برسانند تا حقوق کارگران داده شود اما فروش نمی رود. مسئولان کارخانه ظاهرا می گویند پولی ندارند.»

وی افزود:« هرچه تولید می شد به فروش می رسید تولید خوب بود اما پولی وارد شرکت نمی شد و دائم قول می دادند که حقوق ما را پرداخت می کنند اما آنقدر تاخیر شد که در نهایت کارگان چندین ماه حقوق معوق دارند حقوق کارگران هیچگاه کامل نمی دادند وهر مدتی500 هزار تومان واریز می شد و در نهایت همه کارگران اخراج شدند و از خرداد ماه تا الان کارخانه تعطیل شده است.»

این کارگر گفت:«هیچ یک از کارگران هم امیدی به راه اندازی مجدد کارخانه ندارند، سوددهی اقتصادی نداشته است جنس کارخانه به فروش است وقتی سوددهی ندارد راه اندازی  مجدد آن چه فایده ای دارد؟ کارگران هم مدیران کارخانه را قبول ندارند، مگر اینکه قرارداد ببندند و ماهانه حقوق کارگران را پرداخت کنند، شرایط مثل قبل نیست که کار کنیم و بعد حقوق بگیریم.»

وی اظهارداشت:« مسئولین فرمانداری هم فقط از مدیر کارخانه حمایت کردند و کارگران خودشان برای حقوق مطالبه کردند و مسئولان اگر می خواستند کاری کنند کارخانه میلیارد میلیارد بدهکار است کاری می کردند. متاسفانه از سوی مدیر کارخانه هم اهتمامی وجود ندارد که اگر یک درصد به  فکر تولید بودند کارگران را از خود راضی می کردند.»

*وام های کارخانه کجا سرمایه گذاری شد؟!

یکی دیگر از کارگران کارخانه در گفتگو با مهرمشرق گفت:« حقوق کارگران از آبان 95 پرداخت نشده است و اگر پرداخت شده حقوق قبل از این تاریخ بوده است. کل بدهی کارگران حدود 800 میلیون تومان  است و 70 نفر از کارگران از شرکت طلب دارند که به طور متوسط بدهی هرکدام بین 7-18 میلیون تومان است. البته بیمه کارگران به صورت ناقص پرداخت شده که این مشکل اداره بیمه برطرف کرده و کسانی که بیمه بیکاری می خواستند انجام شد و برای حق بیمه هم بخشی را خود کارگران و بخشی هم کارخانه پرداخت کرده است.»

وی افزود:« مسئولان شرکت گفته اند سرمایه در گردش نیست و توان ادامه کار ندارند. اما کارخانه ای که به تولید ظرفیت اسمی خود نرسیده و تولید رسمی نداشت و حدود 7 ماه پشت سرهم تولید کرد دلیلی ندارد کارخانه نوپا برای یک تیم ورزشی در سطح آسیایی سرمایه گذاری کند. آنطور که گفته شده حدود 100 میلیارد وام گرفته شده این وامها به کجا رفته است که هنوز کارخانه به  تولید نرسیده است سرمایه در گردش ندارد؟ آن هم کارخانه ای که تا 10 سال معاف از مالیات بود و تبلیغاتی نداشت چون مشتری زیادی در ایران نداریم که نشان می دهد منابع مالی مدیریت نشده است.»

وی افزود:« رای اداره کار به منزله حکم دادگاه است و کارفرما باید حقوق کارگران را پرداخت کند چون کارفرما پولی نداشت حکم توقیف اموال گرفته شد و از آنجایی که اموالی به نام کارخانه نبود، زمین وکیل شرکت معرفی شد، زمینی که وسعت زیاد و قیمت بالایی دارد که احتمالا به فروش نرسد. اگر به فروش برسد پول کارگران داده می شود اگر نه هم که زمین توقیف می شود و بر می گردیم سرخانه اول.»

این کارگر گفت:« همه کارگران کارخانه بیکار هستند، از همان اول پیگیری کار را از فرمانداری انجام دادیم و بعد به استانداری رفت و معاون اقتصادی استاندار تیرماه در سفر به فردوس جلسه ای تشکیل دادند و کارفرما قول داد اگر به او 3 میلیارد وام بدهند پول کارگران را بدهد، ظاهرا کارفرما پیگیر این موضوع نبوده است. موضوع به جایی رسید که ادارات علنا می گفتند از کارفرما شکایت کنیم و همکاری ادارات با کارگران به نحوی شد که خودمان باید از طریق دادگستری پیگیر فروش زمین شویم تا به حقوقمان برسیم.کارفرما هم پاسخگو نیست و گفته کارگرانی که شکایت کرده اند هیچوقت به کارخانه برنمی گردند.»

 این کارگر با بیان اینکه مطالبه ما حق و حقوق کارگری است که 8 ماه کار کرده و حسن نیتش را نشان داده که این صنعت پا بگیرد، گفت:«بدون حقوق 8 ماهه چگونه می توان زندگی را گذراند. اگر کارخانه راه بیفتد، از بهمن ماه سال گذشته که شروع به اخراج کارگران کردند از دیگر شهرهای دیگر نیرو آوردند و هرکدام بعد از دو هفته می رفتند. در محیط شهر اینگونه نیست که اگر کارخانه راه اندازی شود، غیر از این نیروها کارگر دیگری نیست، حدود 80 درصد کارگران در شهر یکبار این کارخانه را تجربه کردند و اگر اینها نیایند باید از دیگر استانها کارگر بیاورند که صرفه مالی ندارد.»

وی افزود:« مسئولین هم پیگیر این موضوع نیستند، علیرغم اینکه گفته اند اگر کارخانه راه اندازی شود همه کارگران برمی گردند اما مدیرعامل کارخانه علنا اعلام کرده است که کارگرانی که از او شکایت کردند را بر نمی گرداند،  پاسخی که مسئولین در نهایت به ما دادند این بوده که چون کارخانه شخصی است نمی توانند ورود کنند احتمالا اگر راه هم بیفتد استانداری و فرمانداری جوابشان این خواهد بود.»  

 

*کارخانه تعطیل نیست، فقط تولید ندارد!

فرامرز کافی مدیرعامل کارخانه شمش منیزیم فردوس در گفتگو با خاورستان، اظهارکرد: «کارخانه شمش تعطیل نیست، بلکه فقط تولید آن تعطیل است. در حال انجام تعمیرات هستیم و وعده ای برای راه اندازی نمی دهیم.»

وی در خصوص معوقات کارگران گفت:« برای پرداخت حقوق کارگران هم اموال معرفی شده و حق و حقوق آنها توسط دادگستری پرداخت خواهد شد.کارگری که علیه ما شکایت کند را دوباره در کارخانه بکارگیری نخواهیم کرد و در این خصوص از داخل استان یا هر شهر دیگری کارگر جذب خواهیم کرد.»سید امید حسینی مدیرکل جذب و حمایت از سرمایه گذاری استانداری خراسان جنوبی هم ، راهکار برون رفت این کارخانه را واردشدن به بازار بورس دانست تا بتواند بدهی ها و سرمایه در گردش خود را تامین کند.

***

متاسفانه سیاستها و تدابیر نادرست مدیران و یا هم شرایط نامناسب دولت برای تولیدکنندگان و سودهای بالای بانکی؛ حال روز این کارخانه و کارگرانش را به بدبختی کشانده است، در حالی که ایجاد صنعت شمش منیزیم در استان، می توانست زمینه ای برای پایه ریزی صنایع وابسته به منیزیم در استان و همچنین رونق اقتصادی و ایجاد زمینه های اشتغال در استان باشد.

 

انتهای پیام/ 

 

دیدگاه شما

http://ommatevahed.com/