تاریخ : 18. دى 1395 - 9:34   |   کد مطلب: 1652
گفتگو با بانوی فیلم ساز استان به بهانه حضور در جشنواره عمار
«یک روز خاص» با فرزندان مدافعان حرم
فعلا به حوزه خاصی در فیلم سازی توجه ندارم چون نویسندگی آثارم برعهده خودم است قلمم، حوزه کاری ام را مشخص می کند. البته علاقه دارم کارهای کیفی بسازم و فیلم نامه هایی هم دارم اما به دلیل مسائل مالی نتوانستم بسازم.

به گزارش مهر مشرق ، درباره جشنواره فیلم مردمی عمار زیاده شنیده ایم، این جشنواره با جشنواره های دیگر قدری متفاوت است. اینجا فیلمهایی اکران می شود که سازندگان آن جوانان، نوجوانان، زنان و مردانی هستند که به واسطه دغدغه های خود شروع به ساخت فیلم کرده اند. معیار اصلی این جشنواره هم به مردمی بودنش است به سوژه هایی که فیلم ساز از دل زندگی مردم پیدا می کند. اینجا حتی جایزه هایش متفاوت است، همه آنهایی که در این جشنواره آثارشان برگزیده می شود چشم به دستکشهای ننه عصمت و فانوس زرین دارند. سمانه عباس پور یکی از فیلم سازان جوان استان است که به عنوان تنها بانویی از خراسان جنوبی آثارش به جشنواره فیلم عمار راه پیدا کرده و فیلم کوتاه وی با عنوان« یک روز خاص» درباره فرزندان مدافعان حرم در این جشنواره نمایش داده می شود.

 *شرایط فیلم سازی چگونه برای شما فراهم شد؟‌ بعنوان یک فیلمساز خانم در واقع این برای من خیلی جای تعجب دارد. اصلا چه انگیزه‌ای باعث شد که شما وارد فضای فیلمسازی بشوید؟

فعالیت خود را از سال 86 آغاز کردم و منشی صحنه یک فیلم تقریبا کوتاه بودم که این فیلم زیرنظر حوزه هنری استان بود و این روند تا سال 88 ادامه داشت سپس وارد عرصه خبرنگاری شدم و کار فیلم سازی و خبرنگاری من به هم متصل شدند. آشنایی با همسرم و سپس ازدواج سبب شد که به خاطر علاقه دونفره مان به فیلمسازی، با قدرت و قوت بیشتری در این عرصه وارد شوم. فعلا به حوزه خاصی در فیلم سازی توجه ندارم چون نویسندگی آثارم برعهده خودم است قلمم، حوزه کاری ام را مشخص می کند. البته علاقه دارم کارهای کیفی بسازم و فیلم نامه هایی هم دارم اما به دلیل مسائل مالی نتوانستم بسازم.

 *این اولین کار شما است ولی با تجربه نشان داده اید
اولین فیلم خود را به صورت تجربی ساختم، این فیلم با عنوان «همین جاست کمی آن طرف تر» در دوره پنجم جشنواره عمار اکران شد که به کمک حوزه هنری تولید شد و فیلم دوم من با نام «زمزمه محبت» در دوره ششم جشنواره عمار در بخش اکران‌ها قرار گرفت و در اجلاس سراسری نماز استان از آن تقدیر شد همچنین به مرحله مسابقه جشنواره فیلم های 100 ثانیه ای هم راه پیدا کرد. موفقیتم در دو سال گذشته باعث شد که با قوت و قدرت بیشتری امسال وارد جشنواره عمار شوم؛ فیلم اول من تقریبا اجتماعی بود و دغدغه‌ها و گرفتاری‌های زندگی را بیان می کرد و فیلم دوم من در وادی نماز تهیه شده بود و این فیلم در ابتدا یک طرح بود که با کمک همسرم به یک انگیزه تبدیل شد تا آن فیلم را بسازم. فیلم «یک روز خاص» نیز درخصوص فرزندان مدافع حرم در یک روز خاص است این فیلم نیز 100 ثانیه است و به تهیه کنندگی همسرم و حمایت حوزه هنری استان تولید شده است البته به جشنواره عمار نرسید و همزمان با آغاز جشنواره در تهران، اثرم در مرکزاستان اکران شد.

*شما اصلا چطور با ساز و کار جشنواره عمار آشنا شدید؟

آشنایی قبلی همسرم با این جشنواره، سبب آشنایی ام شد. تولید هر سه کارم پس از آشنایی با جشنواره عمار بود ازطرفی چون به حرفه فیلم سازی علاقه داشتم و جشنواره عمار با رویکرد مردمی و تفکر انقلابی و دینی است، و هر فردی در هر رده سنی پیر و جوان و نوجوان می تواند فیلم بسازد، این موضوع مرا بیشتر ترغیب کرد تا فیلم بسازم.

 قطعا می دانید که آثار جشنواره عمار در  منطقه وسیعی اکران می شود، نظرتان دراین خصوص چیست؟
یکی از ویژگی های این جشنواره اکران فیلمها در جاهای مختلف است، در چندسال اخیر فعالیت بچه های انقلابی هم بیشتر شده و این جشنواره مأمنی برای فیلم سازان جوان که ممکن است در سایر جشنواره ها با اقبال مواجه نشوند، است. سال گذشته آثار خیلی خوبی را در جشنواره دیدم که هم با استقبال مردم و هم مسئولین مواجه شد. با بهایی که به این جشنواره داده می شود قطعا در سالهای دیگر شاهد کارهای کیفی تری خواهیم بود.
آثار تولیدی جشنواره عمار همراه حرکتهای تاثیرگذار اجتماعی است نمونه آن فیلم «ننه عصمت» بود که سرآغاز حرکتی برای مدافعان حرم شد که پس از آن در شهرهای مختلف کشور مادران و زنان مانند «ننه عصمت» برای مدافعان حرم دستکش و... می بافتند.  یکی از جذابیتهای جشنواره بعد از اکران این فیلم، قرار دادن دستکش های ننه عصمت به عنوان جایزه ویژه جشنواره عمار بود که تصور می کنم بسیاری از فیلم سازان طالب این دستکشها باشند.

دغدغه بسیاری از فیلم سازان بحث مالی کار است، من و بسیاری از همکاران فیلم ساز، فیلم نامه های نوشته شده ای داریم اما به دلیل نداشتن پشتوانه مالی انگیزه برای ساخت نداریم. هرچند حوزه هنری، اداره کل فرهنگ و ارشاد استان به هنرمندان کمک می کنند اما حجم زیاد مراجعات هنرمندان به این دو نهاد است و سایر نهادهای با وجودی که بخشی از کارشان در حوزه فرهنگی است اما حمایتی نمی کنند که یک درد است. گاهی وعده حمایت می دهند اما بعد به دلیل کمبود بودجه حمایت نمی کنندکه باعث دلزدگی هنرمندان می شود. اگر نهادهای فرهنگی بودجه ای برای تولید آثار فاخر قرار دهند مطمئن باشید هنرمندان هم ترغیب می شوند و حداقل برای دیده شدن آثارشان به شهرهای دیگر مهاجرت نمی کنند. امروز، فیلمهای کوتاه تاثیرگذاری زیادی دارد و بهترمی تواند پیامهای فرهنگی و اخلاقی را به مخاطب برساند.

 *خودتان چه تمایزی را میان جشنواره عمار و سایر جشنواره قائل می شوید؟
شاید در دو سال گذشته جشنواره عمارشناخته شده نبود اما امروز جایگاه مناسبی دارد و نام آشنایان سینما و مسئولین فرهنگی نگاه بهتر و ویژه ای به این جشنواره دارند به خصوص که آثار هم کیفی تر شده است. یکی از وجه تمایز جشنواره عمار نسبت به سایر جشنواره ها، تقدیر از اکران کننده هاست که معمولا این اکران کننده ها فیلمهای جشنواره را در جمع های خانوادگی و دورترین نقاط یک شهر و روستا اکران می کنند که این بخش نیز باعث انگیزه بیشتر فیلم سازان و شناخته شدن بیشتر جشنواره می گردد. معتقدم آن زمان خیلی دور نخواهد بود که از دل این جشنواره فیلم سازان بسیار خوب بیرون خواهد آمد و این جشنواره بهتراز جشنواره فجر و درحد یک جشنواره ملی جلو خواهد رفت.

*کدام یک از آثار جشنواره را دنبال کردید؟
از  فیلم کوتاهی به نام «علمک» که به نظرم بازتاب خوبی داشت، خوشم آمد و از زمانی که کارهای جشنواره به صورت یک مجموعه درآمده و دراختیار افراد قرار داده شد  من نیز در جمع خانواده برخی فیلم ها از جمله همین فیلم را اکران کردم که با استقبال مواجه شد، لذا عماری ها هم معرف فیلم های دوستان خود هستند.

 *سخن پایانی
امیدوارم نگاه مردم و مسئولین به فیلمهای کوتاه تغییر کند و مانند سایر جشنواره های هنری، جشنواره فیلم در استان داشته باشیم تا آثار هنرمندان استان نیز دیده شود.

 

انتهای پیام/

 

دیدگاه شما

http://ommatevahed.com/