تاریخ : 28. خرداد 1396 - 12:11   |   کد مطلب: 1792
هر فرد مکلف بایداز اولین روزهای بلوغ فرصتی را برای یادگیری وظایف شرعی خود قرار دهد

به گزارش مهر مشرق ، کار لغو و بیهوده در ساحت خدای حکیم راه ندارد، در وضع هر قانون و دستوری که او صادر کرده است حکمت و مصلحتی نهفته است.روزه نیز از این قانون کلی مستثنی نیست او خود فلسفه و حکمت روزه را برخورداری از ملکه تقوی، کنترل اعضاء و جوارح،تسلط بر خویشتن و حرکت در مسیر بندگی و عبودیت خویش ذکر کرده است. حال که فلسفه روزه و بسیاری از اعمال دیگر تقوی می باشد این پرسش بسیارمهم است که راهها و مقدمات تحصیل تقوی چه می باشد؟

اولین راه معرفت و شناخت است، هر مکلفی برای رسیدن به تقوی باید در سه حوزه عقاید، اخلاق و آداب دینی و احکام شناخت پیدا کند؛ از راه استدلال و منطق به عقاید صحیح دینی دست پیدا کند، آداب و اخلاق اسلامی در زمینه های مختلف خانوادگی و اجتماعی را بیاموزد و درچهارزمینه ارتباط با خود، ارتباط با خالق، ارتباط با خلق و خلقت (مخلوقات) آگاهی پیدا کند و باید ها و نبایدها الهی را در هر کدام از این حیطه ها بیاموزد تا بتواند وظیفه عملی خود را درست انجام دهد. بنابراین هر فرد مکلف بایداز اولین روزهای بلوغ فرصتی را برای یادگیری وظایف شرعی خود قرار دهد.

دوم پایبندی عملی است که علم زمینه عمل است. با دانستن انسان محکوم است و وقتی محبوب می شود که پایبندی خودش را ابراز کند، خداوند بزرگ فرموده است ارجمندترین شما با تقواترین شما است یعنی هرکس در مقام عمل پایبندتر باشد و نفرموده  ارجمندترین شما دانشمندترین شما است. ویا از پیامبر خویش خواسته که پیوسته مردم را به عمل به دستورات خدا تذکر دهند، که به فرموده مولای متقیان پست ترین علم، علمی است که فقط لقلقه زبان باشد و بالاترین علم علمی که در اعضاء و جوارح آشکار شده و به عمل منجر شود و به عمل کار برآید به سخنرانی نیست.

سومین راه مداومت بر انجام کار و صبر و مقاومت بر استمرار عمل است. پیروزی وموفقیت در همه امور با استمرار و مداومت بدست می آید و امور معنوی هم همین گونه اند. دین داری فصلی راه به جایی نمی برد و خدای بزرگ پیوسته بندگان خویش را به صبر و استقامت دعوت کرده است. تا بنده عاشق عبادت نشده است، پرهیز از گناه و انجام واجب برای او مشقت دارد ولی پس از ارتقاء معرفت و انس با دستورات خداوند به آسانی خواهد توانست وظایف بندگی خویش را عمل کند.

  حفظ آثار عمل چهارمین راه رسیدن به تقوی است، رشد وقتی حاصل می شود که بنده نتیجه کار خوبی که توفیق انجام آنرا پیدا کرده است حفظ نماید و آنرا با گناه نابود نکند. به فرموده امام باقر علیه السلام باقی ماندن بر عمل و حفظ نتیجه آن سخت تراز اصل انجام عمل است. گناه همچون آشتی است بر خرمن اعمال که سرمایه بنده را نیست و نابود می کند.

پنجم مراقبت و پاسبانی است که بامحاسبه نفس محقق می شود. اهل سیر و سلوک که زندگی محدود دنیا را یک فرصت کوتاه برای یک تجارت بزرگ می دانند، بخشی از شبانه روز را برای حساب کشیدن از نفس قرار داده و با مشارطه و معاتبه ومعاقبه تلاش می کنند، اعمال بیشتری را با نیت خالص انجام داده و از داشته های خویش نیز به خوبی محافظت کنند. آری نتیجه روزه که تقوی است با طی کردن این مراحل محقق خواهد شد.

دیدگاه شما

http://ommatevahed.com/