تاریخ : 15. مهر 1396 - 12:30   |   کد مطلب: 1930
اگرچه تاریخ شیعه بیعت زیاد را به خود دیده اما بیعت در این مکتب معنای خاصی دارد. امام معصوم(ع)، تمثیل حق بوده و هست و بیعت در زمان حیات امامان به صور مختلف ادامه داشته است.

به گزارش مهر مشرق ،ماه محرم در تاریخ شیعه بیانگر احیای اسلام است، احیای مکتبی که اسلام را زنده نمود. این ماه که باقربان قرابت معنایی خاصی دارد و در واقع از روز عرفه آغاز می‌شود، مفاهیمی را در خود نهفته دارد که به گمان می‌رسد عاشورا هر لحظه تکرار می‌شود. در حکومت اسلامی بیعت نمونه‌ای از گونه‌های مختلف انتخاب و مقبولیت حاکم است، که گاهی در حضور معصوم است و باید زمینه و امکانات لازم را برای حکومت معصوم فراهم نمایی و گاهی درعصرغیبت به سر می‌بری و باید با جانشین وی بیعت نماییتا راه حق ادامه یابد و به سرمنزل مقصود برسد.

اگرچه تاریخ شیعه بیعت زیاد را به خود دیده اما بیعت در این مکتب معنای خاصی دارد. امام معصوم(ع)، تمثیل حق بوده و هست و بیعت در زمان حیات امامان به صور مختلف ادامه داشته است. در زمان امام حسن مجتبی(ع)، صلح با معاویه تنها راه نجات اسلام بود و در زمان امام حسین(ع)قیام در برابر باطل. قیامی که در دهمین روز از ماه محرم سال 61 هجری قمری، معنایی جدید به بیعت می‌دهد و بنیان‌گذار مکتبی می‌شود که پس از سالیان سال استمرار دارد، چراکه در شب دهم ماه محرم، هنگامی که یزیدیان، کاروان امام حسین(ع) را در تنگنا قرار دادند و پس از مذاکره حق با سپاه باطل تنها گزینه پذیرش بیعت با یزید را مطرح نمودند، امام(ع) در تاریکی شب یاران را فراخواند و در آن ظلمت که تنها صدای ارباب شنیده می‌شد بیعت را شکست و آن‌ها را بین ماندن و رفتن مختار گذاشت. در آن فرصتی که چشم،چشم را مشاهده نمی‌کرد، درآن سکوت سنگین،اصحاب با سمع صدای مولا، تا صبحگاهان با معشوقشان عشق‌بازی نمودند و تا آخرین ثانیه‌های عمرشان یاریگر ولی‌شان شدند و پروانه‌واردر این راه جان دادند.

روز دهم محرم، وقتی نوبت به شیرخوار اباعبدالله رسید آن حضرت طفل شش ماهه را به میدان بردندتا بگویند در راه اسلام پیر و جوان، طفل و کودک میدان را رها نمی‌کنند و آنگاه که آن طفل معصوم، طعمه نااهلان خونخوار گردید، آن بزرگوار، خون گلوی علی اصغر رابه آسمان فرستاد و این خون بنیان‌گذار بیعتی شد که امروز بعد ازچهارده قرن در هر گوشه‌ای از این دنیا نه تنها مسلمانان بلکه سایر ادیان در این ماه عاشقی، عاشقانهبا امام حق تجدید بیعت می‌کنند.

برداشتن بیعت در شب دهم محرم سال 61 ه.ق، حامل این پیام بود که برخلاف دیدگاه برخی از تنگ‌نظران در دنیای به اصطلاح مدرن، اسلام دینی نیست که با زور و غلبه پیروز گردد و کوردلانی که به خیال خامشان با شهادت هفتاد و دو تن یار امام در ظهر عاشورا در ظاهر پیروز شدند، امروز با مشاهده به ثمرنشستن این قیام در قالب تجمع میلیونی مردمی که در کمال حریت و آزادگی صفوف یکپارچه نماز ظهر عاشورا واربعین ارباب را، از نجف تا کربلا به جماعت اقامه می‌کنند، غافل از این هستند که با این اقدام تیشه بر ریشه خود ‌زدند. آری برداشتن بیعت در شب عاشورا، مکتبی را بنیان نمود که تا ظهور حضرت بقیه‌الله (عج)، با ترویج ارزش‌های دین مبین اسلام، صدای طاغوت را در نطفه خاموش خواهد نمود.

ماه محرم به عنوان طلیعه این بیعت، که زبان از وصف و مرکب از بیان آن عاجز، فرصتی است برای مرور شواهدی که این روزها به عین مشاهده می‌شود، حمایت از مسلمانان در هر گوشه از عالم هستی، از جمله همراهی با مردم بی‌گناه میانمار ودفاع از حریم خواهر ارباب و سر دادن در این راه ...، تنها گوشه‌ای است از این وحدت. چراکه قیام حضرت اباعبدالله (ع)،وحدتی را بنیان نهاد که این روزها همزمان با آغازین روزهای ماه محرم، مرد و زن، پیرو جوان. طفل و نونهال همه و همه وحدتشان را با پوشیدن لباس مشکی و تجمع در تکایا نشان می‌دهند. در هر کوچه و برزن، سیاه‌پوش نمودن دیوارها، برقراری ایستگاه‌های صلواتی و...، هر کس در حد توان خویش با همه وجود به میدان آمده‌ تا با ارباب تجدید عهد نماید.

این شواهدعینی خطاب به یزیدیان است که پیام عاشورا، در سال 61 هجری قمری محبوس نماند و تا زمان زمان است دیوارهای جهل را از هم خواهد گسیخت. اگر چه بوق و کرنای یزیدیان در ظاهر میدان‌دار عالم است اما حضور سربازان یک روزه درمراسم شیرخوارگان، جوان تازه داماد در جوار حرم زینب(س)وقاسمی‌ها دررکاب رهبر معظم انقلاب‌اسلامی، گویای امر دیگری است؛ این حضور، تبلیغ و ترویج معارفی است که نسل فاطمه(س)، وامدارآن است و تا ظهور آخرین فرزند این سلسله ادامه دارد. این صدای حق است که هر فطرت بیداری را از گمراهی نجات داده و به سفینه النجات ارباب هدایت می‌کند.

 

انتهای پیام/

 

دیدگاه شما

http://ommatevahed.com/