تاریخ : 11. دى 1396 - 9:26   |   کد مطلب: 1988
متأسفانه دید بسیاری از ما این است که اگر طرح انتقال آب به استان عملی شود، دیگر تمام مشکلات ناشی از کمبود آب از بین خواهد رفت و دوباره زندگی تازه با منابع آبی سرشار خواهیم داشت

به گزارش مهر مشرق، کم‌ آبی، مشکلی است که بیشتر استان‌ها به خصوص خراسان جنوبی چند سالی است با آن دست و پنجه نرم می‌کنند، مشکلی  که می‌توان آن را به قهر طبیعت و کمبود ریزش‌های جوی نسبت داد اما بیاییم نقش خودمان را هم در این مهم بدانیم و این که چگونه می‌توان با این بحران کنار آمد، بحرانی که خواه و ناخواه در زندگی ما تاثیر گذار است.

جلسات متعددی از طرف مسئولین و دستگاه‌های مربوطه درباره مواجهه و مقابله با این امر صورت می‌گیرد و رایزنی‌هایی هم در این مورد صورت گرفته و می‌گیرد، گرچه تا حدودی با پیشنهادات داده شده، به خصوص انتقال آب از دریای عمان موافقت شده اما کمی تأمل کنیم که آیا با انتقال آب از هر کجا و با هر شرایطی دیگر این مهم پایان خواهد یافت و به روزگاران پر آبی گذشته باز خواهیم گشت؟ آیا دوباره زمین‌های خسته و فرسوده، زندگی و تازگی را تجربه خواهند کرد و جانی دوباره خواهند گرفت؟ و صدها سئوال دیگر.

پاسخ به این سئوالات چندان هم مشکل نخواهد بود، اگر کمی به آن بیندیشم و در تفکرمان تغییراتی ایجاد کنیم، تغییراتی که شاید نتواند تمام این مشکلات را حل کند و این بحران را به طور کامل از بین ببرد اما می‌تواند تا حدودی دوای درد بی‌آبی برای نه تنها استان ما بلکه تمام مناطق و استان‌هایی باشد که با این بحران دست و پنجه نرم می‌کنند.

بیایید نوش دارو بعد از مرگ سهراب نباشیم و هر کسی در هر کاری هست که به نوعی با آب سر و کار دارد طریق درست مصرف کردن آن را یاد بگیرد، مثلا عدم تکیه به کشاورزی غرقابی، که می‌توان گفت یکی از پرمصرف‌ترین راه‌های آبیاری است و سالانه میزان زیادی از آبی که مایه حیات است، از طریق دانش درست و بهینه آن استفاده شود.

یا در منزل، اگر افراد خانواده اندکی در مصرف آب روزانه‌شان صرفه‌جویی کنند و آب‌هایی که دوباره قابل استفاده است را در استفاده گل و گیاه و حتی باغچه‌هایی که در خانه وجود دارد به کار بگرفته شود، شاید که نه، حتما کمک بسیار بزرگی به این مهم خواهد شد و هزاران نمونه  و مثال دیگر.

اما متأسفانه دید بسیاری از ما این است که اگر طرح انتقال آب به استان عملی شود، دیگر تمام مشکلات ناشی از کمبود آب از بین خواهد رفت و دوباره زندگی تازه با منابع آبی سرشار خواهیم داشت، در صورتی که این دید، نه تنها درست نیست بلکه باعث می‌شود همان عادت ناپسند خود را در مورد مصرف آب ادامه دهیم و تنها به فکر گذران اوقات و عمر خود باشیم و هیچ توجهی به آینده و نسل بعد از خود نداشته باشیم که آن‌ها هم بعد از ما می‌خواهند زندگی کنندو چه خوب است که نگرشمان را نسبت به این مهم تغییر دهیم و این‌گونه فکر کنیم که منابع آبی غیر از همین تعداد اندکی که هم‌اکنون وجود دارد و هر روز که می‌گذرد کمتر می شود، منابع دیگری وجود ندارد و باید به همین اندک بسنده کنیم.و روزی که این تفکر در بین مردم و جامعه ما بهینه شود شاید آن روز بتوان گفت؛ توانسته‌ایم با بحران بی‌آبی مبارزه کنیم و دوباره باعث رونق آب و آبادانی در گوشه و کنار شهرمان باشیم.

با وجودی که استان کم آبی هستیم اما هنوز اسراف ها ادامه دارد، چه الزامی دارد هر روز لیترها آب هدر رود تا ماشین بشوییم یا بسیاری از مردم ما عادت دارند صبحها با مقدار زیادی آب جلوی درب حیاط خود را بشویند، درحالی که با یک لیوان آب و جارو هم می شود این کار را کرد. یا برخی عادت کرده اند که حیاط منزل را روزی دوبار بشویند هرچند که تمیز باشد درحالی که راه حلهای دیگری به جز هدر دادن لیترها آب وجود دارد. کاش به اینها بیندیشیم که اگر  قرار باشد 77 هزار مشترک آب بیرجندی هر روز یک بطری آب 2 لیتری را هدر دهند، چه میزان آب هدر رفته است، که این میزان جدای از هدر رفت 30 درصدی شبکه آبرسانی به دلیل فرسودگی است.

پس شعارمان را از امروز تغییر دهیم و بگوییم هر کدام از ما با مصرف درست و استفاده از تکنولوژی های روز می توانیم سهمی در کم کردن بحران بی آبی داشته باشیم و شاید هر روزی که در مصرف چند قطره آب صرفه جویی نماییم، خود بطری آبی شود برای مصرف یک روز مردم روستایی که روزهای بی آبی را تحمل می کنند تا تانکر آبی عطش آنها را خاموش کند.

 

انتهای پیام/ 

 

دیدگاه شما

http://ommatevahed.com/